Gecikmiş konuşma,
çocuğun beklenen yaşta
ve şekilde konuşma-lisan
becerilerinde sınırlılık
olarak ifade edilebilir.
Gecikmiş konuşma durumu
fziksel ve zihinsel
gelişimdeki genel bir
gerileme nedeniyle 3.
yaşın sonuna kadar dil
gelişiminin olmamasıdır.
Bu gerilik çeşitli
belirtilerle kendini
gösterebilir.
Gecikmiş konuşmanın
temelinde zihinsel
gerilik, sosyal
yetersizlikler, duygusal
ve fiziksel problemler,
algılama problemleri,
işitme kayıpları ve
güdülenme eksiklikleri
vardır.
Gecikmiş konuşmanın
nedenlerini; organik
yetersizlikler ve
elverişsiz konuşma
çevresi olarak ikiye
ayırabiliriz. Organik
yetersizlikler;
beyindeki merkezi sinir
sistemi yaralanmaları,
virüs enfeksiyonları,
hormonal bozukluklar,
konuşma organlarındaki
yapı bozuklukları,
işitme kaybı veya hafıza
bozukluklarıdır.
Elverişsiz konuşma
çevresi ise, güdülenme
azlığı, çevrenin sessiz
olması, yetersiz öğretme
teknikleri, anne ve baba
arasındaki sorunlar,
çocuğa karşı
davranışlarının uygun
olmaması, yeni bir
kardeşin doğması veya
ikiz kardeş durumu gibi
problemleri
içermektedir.
öneriler: Tedavide genel
prensip, erken tanı ve
eğitimdir. Bu konuda
uzman tarafından
bireysel eğitim
programları ve aile
eğitim programları ile
uygun terapi teknikleri
önerilir. çocuğun ilk
söylediği kelimeler
övülmelidir. Onay
gördüğünü ve sevildiğini
hisseden çocuk kendisini
tanımlayabilir ve
konuşmasını
geliştirebilir.
Konuşmanın
kazanılmasında her çocuk
farklı gelişim hızına
sahiptir.
Pek çok şeyin erken
yapılmasını beklemek
kesinlikle zararlıdır.
Eğer çocuk konuşmada
gecikme gösteriyorsa,
uygun teşhis ve tedavi
uzman bir ekip
tarafından yapılmalıdır.
